مصرف محصولات لبنی و کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2

 آیامصرف محصولات لبنی خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را کاهش میدهد؟ جواب بر اساس نتایج یک بازنگری سیستمیک که در مجله ی the American journal of clinical Nutritionمنتشر گردید مثبت است.

 آمار ارائه شده درسال 2011 نشان می دهد که 366 میلیون نفربه دیابت مبتلا هستند و  تخمین افراد مبتلا به دیابت تا سال 2030 این عدد را به 552 میلیون نفر نزدیک کرده است.به همین علت دانشمندان تحقیقی را برای ارزیابی تأثیر مصرف مواد لبنی بر کاهش خطر ابتلا به دیابت واینکه چه نوعی از مواد لبنی و به چه اندازه می تواند درکاهش این خطر نقش داشته باشد، طراحی کردند.

آیا منابع مختلف مواد لبنی دارای فواید یکسانی هستند و چه مقدار از این مواد برای ایجاد  این اثر کافی است؟

مطالعات اپیدمیولوژیکی نتایج مختلفی را ارائه داده است. برخی از این مطالعات می گویند با افزایش مصرف محصولات لبنی خطر ابتلا به دیابت کاهش می یابد و برخی دیگر  چنین ارتباطی را نفی می کنند. در این میان نیاز به تحقیقات با جزئیات بیشتر بروی ارتباط بین مصرف مواد لبنی ودیابت نوع 2 ومیزان مصرف مواد لبنی و ایجاد تأثیرات مذکور برای تعیین میزان آستانه ی مصرف وجود دارد.

علاوه بر این بسیار مهم است که به بررسی نوع مواد لبنی و ارتباط آن با کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 پرداخته شود و اینکه آیا موقعیت جغرافیایی  و عوامل مخدوش کننده  دراین مطالعات بروی این ارتباط تأثیر دارند؟

برای یافتن پاسخ، دانشمندان به بررسی نتایج بدست آمده از 17 مطالعه ی آینده نگر، کوهورت ،کنترل دار که بروی مصرف مواد لبنی و خطر دیابت نوع 2 تا ژوئن سال 2013 انجام شده بود، پرداختند (7 تحقیق درآمریکا ، 6 تحقیق در اروپا ، 2 تحقیق در آلیا و 2  تحقیق در استرالیا).

دانشمندان دریافتند که هیچ ارتباطی بین مصرف مواد لبنی پر چرب یا شیر کامل با کاهش خطر ابتلا به دیابت وجود ندارد. اما آنها درمورد مصرف زیاد محصولات لبنی کم چرب معتقدند که داده های این تحقیقات نشان دهنده ی کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 می باشد.

این ارتباط معکوس با مصرف محصولات لبنی کم چرب، شیر و پنیر بدون چربی یا کم چرب و ماست  کم چرب مشاهده گردید اما چنین ارتباطی با مصرف زیاد مواد لبنی پر چرب دیده نمی شود.

محققین می گویند: با آنالیزهای غیر خطی شواهدی بدست آمده است که نشان میدهد مصرف  شیر کامل موجب افزایش خطر ابتلا به دیابت می شود. این نتایج نشان می دهد که محتوای  چربی موجود درمواد لبنی می تواند تأثیر مفید سایر مواد مغذی موجود در آنرا از بین ببرد.

 دانشمندان معتقدند مطالعات دیگری برای ارزیابی انواع مختلف محصولات لبنی و خطر  دیابت نوع 2 و تطابق برای فاکتورهای مخدوش کننده ی این نتایج باید انجام شود.

چه عاملی در محصولات لبنی می تواند مسئول این تأثیرات  مفید درجلوگیری از ابتلا به دیابت باشد؟ کلسیم؟ ویتامین D؟ منیزیوم ؟ پروتئین whey؟

مطالعات حیوانی وانسانی نشان می دهد که کلسیم موجب افزایش ترشح انسولین می شود .همچنین وجود کلسیم برای پاسخ بافت ها به انسولین نظیر ماهیچه های اسکلتی و بافت چربی  ضروری است و ممکن است مقاومت به انسولین را کاهش دهد. از سوی دیگر، مصرف برخی از محصولات لبنی غنی شده با ویتامین Dموجب کاهش خطر ابتلا به دیابت می شود. تحقیقات نشان داده  است که این کار احتمالاً با تأثیر بر ترشح انسولین و کاهش مقاومت به انسولین صورت می گیرد.

با این وجود یک کارآزمایی تصادفی بروی سلامت زنان نشان داد که مصرف ساپلیمنت کلسیم و ویتامین Dبروی کاهش ابتلا به بیماری دیابت نوع 2 در این افراد موثر نیست.

 ازسوی دیگر تحقیقات نشان داده است که مصرف پروتئین  wheyبه کنترل وزن در انسان وافزایش حساسیت به انسولین درحیوانات  کمک می کند.

درمطالعات اپیدمیولوژیکی مشخص گردید که مصرف منیزیوم با کاهش خطر ابتلا به دیابت همراه است و در برخی مطالعات آزمایشگاهی مشخص  گردید که منیزیوم سبب بهبود حساسیت به انسولین می شود.

براساس اطلاعات بدست آمده مصرف محصولات لبنی کم چرب می تواند بخشی از راه حل  جلوگیری از اپیدمی ابتلا به دیابت باشد. بر اساس اطلاعات مشاهداتی بسیار در این زمینه و اطلاعات قوی موجود درمورد مصرف مواد لبنی کم چرب و کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2، باید تحقیقات بعدی بروی انجام مداخلات بالینی به منظور کاهش ابتلا به دیابت نوع 2 با استفاده از مواد لبنی انجام شود.

محققین معتقدند مصرف بیشتر مواد لبنی معمولاً با سایر عادات سالم از جمله  انجام فعالیت فیزیکی بیشتر، مصرف فیبر بیشتر وغلات کامل، نکشیدن سیگار و داشتن وزن سلامت وکاهش مصرف گوشتهای قرمز و فرآوری شده  همراه است که سبب کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 می شوند. آنها می افزایند: در بسیاری از مطالعات مورد بررسی دراین متا آنالیز، فاکتورهای مخدوش کننده مانند سن، BMI، کشیدن سیگار، مصرف فیبر و میزان مصرف موادغذایی را در نظر گرفته اند.

منبع : American journal of clinical Nutrition. August 14 , 2013 dio:10.3945/ajcn.113.059030.